133
Nil sine te solers Ars incohat: Eia age sanctum
Coniugis ut tecum pergat descendere numen
Effice: quam penes est generandi plena potestas.
Haec mihi ne cursu naturae auertar: & usquam
Declinem: ostendet quot constent cuncta: quibusque
Principiis: quaeue hinc ineunda est semita: quantus
Sit modus: ut certam capiant humorque calorque
Temperiem: cuius suaui perfusa uigore
Omnia: perpetuo foetus in saecla propagant.
Tu molli e gremio surgens uxoris amatae
Arte pari prorsus genitalem imitaberis ignem.
Per te sublimi pendent in uase Metalla:
Per te eadem triti specie sub pulueris imo
Fundo haerent: eadem per te calefacta liquescunt.
Tu mihi: tu lentum solus pater alme calorem
Intendes: & cum tempus dabit: ipse remittes.
Tu princeps operis tanti: Tu carminis esto
Principium: feruens Dulcis mihi spiritus oris
Extet: eatque uirum per te Vulcane per ora.
Nec tu non faueas tantis aequissima Votis
Prisci perpetuum saecli decus Heroine:
Quam circum exultant laudata ad flumina Nymphae
Minciades: Phoebique chorus comitatur euntem:
Aut fouet Andino recubantem in gramine Mantò
Laeta trium nodo Neptem complexa sororum:
Sic mihi iam gradibus crescent incepta secundis
Nec rerum series illis: aut copia deerit:
Et sua scribendis accedet gratia rebus.