IOANNIS
AVRELII
AVGVRELLI
CHRYSOPOEIAE.
LIBER
PRIMVS.
HVmana
experiens
naturaeque
aemula
uirtus
Aurum
num
uere
faceret:
qua
fideret
arte:
Quisue
modus
foret:
est
animus
quaerenti¬
bus
ultro
Dicere:
quaque
palam
uestigia
nulla
Priorum
Apparent:
proferre
pedem.
Vos
numinae
gressum
Dirigite:
est
hominum
quibus
experientia
curae.
Tu
que
adeo
in
primis:
auro
cui
plurima
Tellus
Spargitur:
&
uasto
uenas
sub
corpore
condit
Syderei
succo
plenas
meliore
Metalli:
Phoebe
ades.
&
tecum
accelerans
non
passibus
aequis
Alma
soror:
grauis
argento
cui
saepe
fatiscit
Orbis
item:
summaque
ostentat
brachia
terra
Candoris
grato
aetherei
fucata
colore.
Tu
quoque
nec
coeptis
Cylleni
audacibus
usquam
Defueris:
tibi
nam
puro
de
fonte
perennis
Riuulus
argentum:
Vulgo
quod
uiuere
dicunt:
Sufficit:
&
tantis
praestat
primordia
rebus.
Denique
tu
pater
ignipotens:
quem
feruida
flammis
Antra
iuuant:
tentisque
expressae
follibus
aurae:
Fornacesque
incudesque
&
liquefacta
caminis
Massa
aeris
ducti
aurique
electrique
recocti
Inuictum
exercent
semper:
Tu
maxime
praesis
Artifici
Vatique
simul
tua
facta
canenti.