Haec
igni
excoquitur
tunc:
&
mollitur
aceto:
Voluitur
at
picea
circum
caligine
fumus:
Et
miseris
latitans
compresso
spiritus
ore
Obstruitur:
uitamque
operae
sub
fasce
relinquunt.
Atque
ideo
caedunt
ingenti
pondere
ferri:
Et
uacuos
summae
reserant
telluris
hiatus:
Qua
uapor
inclusus
cuneis
exhalet
apertis.
Nec
mora:
nec
requies:
quin
multo
fornice
montem
Substineant
totum:
cum
iam
maiore
peracta
Parte
operis:
caedunt
extremae
fornicis
arcus:
Et
rima
signum
praebent:
quam
peruigil
unus
Aerio
montis
residens
in
culmine
sentit.
Hic
ictu:
aut
clara
reuocari
uoce
repente
Cum
famulis
iubet
artifices:
ac
deuolat
ipse
Mons
cadit:
humana
nequeat
qui
mente
referri
Protinus:
ingenti
strepitu
longoque
fragore
Conceptus:
quantumque
obtusas
occupet
aures:
Aut
incredibili
quam
compleat
omnia
flatu.
Illi
naturae
gaudent
spectare
ruinam
Victores;
neque
adhuc
illinc
educitur
Aurum:
Nec
sciuere
etiam
tum:
cum
fodere:
uel
ante
Spes
inuicta
omnis
per
casus:
perque
labores.
Esse:
sed
una
illos
ad
tanta
pericula
duxit
Sed
quod
in
his
tantum
morer?
aut
quae
mira
supersunt
Praeteream?
nihilo
cum
sint
his
forte
minora.
Est
deinceps
aliud
fessis
studiumque
labosque:
Quo
tantam
expurgent
immisso
fonte
ruinam:
Iamque
igitur
summo
praecelsi
è
uertice
montis:
c