LIBER
I.
deleri,
&
ad
primam
naturam
reuerti,
sic
&
de
sapore
&
pondere.
Quibus
ad
primum
respon¬
mus
rationem
de
vitro,
quòd
terra
citò
quidem
deletur
ad
ignem,
sed
quandiu
tangit
eam
ignis
efficitur
fortis.
Non
enim
habet
ignis
vim
su¬
per
vitrum.
De
tinctura
verò
dicimus,
quòd
cu¬
prum
quando
cum
Thutia
miscetur,
inde
auri¬
chalcum
efficitur,
&
nunquam
illum
colorem
amittit
quem
recipit,
quando
cun
thutia
mix¬
tum
est.
Caeterum
omnia
supra
dicta
mutan¬
tur
in
vitro:
quia
vitrum
non
est
de
colore
ter¬
rae,
nec
de
sapore,
neque
de
pondere.
Sic
&
de
re
dulci
efficitur
amara,
de
alba
nigra,
&
sic
de
caeteris
proprietatibus
corporum.
Denique
non
putes,
quòd
ego
traham
metallum
de
suo
genere
ad
aliud
genus
quod
ibi
non
sit,
ibi
enim
est
per
vim.
Quia
verè
si
ibi
non
esset,
in
naturam
illam
mutari
non
posset.
Adhuc
autem
est
vna
ratio,
praedictarum
rationum
fortitudo.
Cur
e¬
nim
valerent
plus
Saphiri
quidam
&
alij
lapi¬
des
quàm
alij,
&
vitrum
similiter,
nisi
quia
effi¬
ciuntur
in
loco
valde
calido.
Locus
enim
orien¬
tis
vbi
preciosi
lapides
inueniuntur,
est
proxi¬
mus
Sol.
Sic
&
vitrum,
quanto
plus
tangitur
â
calore
Solis,
tanto
magis
valet.
Itaque
&
lapis
mineralis
qui
magis
sustinet
ignes
aliosque
la¬
bores,
&
tarde
frangitur,
ille
plus
valet,
sicut
aurum
plus
quàm
argentum,
&
argentum
plus
quàm
cuprum,
&
cuprum
quàm
stannum,
&
a