LIBER
II.
171
Coeruleum
est
arena,
cuius
genera
sunt
tria,
Antiquitus
Aegyptium,
quod
maximè
probatur.
Syricum
hoc
facilimè
diluitur,
cumque
teritur
in
quatuor
calores
mutatur.
Candidiorem,
nigriorem,
crassiorem
tenuio¬
rémue.
Huic
etiam
nunc
Cyprium
praefertur.
Accessit
his
puteolanum
&
Hispaniense,
are¬
na
ibidem
confici
cepta.
Tingitur
autem
om¬
ne,
&
in
herba
sua
coquitur,
bibitque
succum.
Reliqua
confectura
eadem
est
quae
chrisocol¬
lae.
Ex
coeruleo
fit
quod
lomentum
vocatur
idque
lauando
terendoque
perficitur,
hoc
est
coeru¬
leo
candidius
&
pręciosius.
Coerulei
sinceri
ex¬
perimentum
est
in
carbone
vt
flagret
fraus
est,
aridaviola
decocta
in
aqua,
succoque
per
linte¬
um
expresso
in
cretam
eretriam
alias
pheretri¬
am.
Vis
eius
est
in
medicina
vt
purget
vlcera.
Adijciunt
illud
emplastris,
itemque
causticis.
Teritur
autem
difficilimè.
In
medendo
leni¬
ter
mordet,
&
astringit
atque
expellit
vlcera,
vritur
autem
fictilibus
vt
prosit.
Idem
in
libro
trigesimo
quinto,
Purpurissum
è
coloribus
re¬
liquis
quos
ab
homine
dari
diximus,
propter
magnitudinem
praecij
ante
omnes
est,
è
creta
argentaria
cum
purpuris
tingitur
pariter,
bi¬
bitque
colorem
illum
celerius
lanis,
puteola¬
num
plus
laudatur
quam
Tyrium,
aut
Gethuli
cum
vel
Latonicum,
vnde
praeciosissimę
purpu¬
rę.
Causa
est
quod
id
genus
maximè
inficitur,
rube¬