Nanque
id
continuo:
quod
tu
mirere:
liquescet
Argenti
in
speciem:
quam
fusam
deinde
canali
Angusto
in
gracilem
uideas
durescere
uirgam.
Non
tamen
hic
prorsus
sistendum
est:
eia
age
longum
Ingresso
tibi
restatiter:
quo
pergere
cura
Strenuus:
&
quondam
felicem
perfice
cursum.
Nec
mihi
det
uicio
quisquam:
si
condita
claustra
Naturae
reserare
nimis:
uel
inutile
forsan
Humano
quicquam
generi
proferre
uidebor:
Cum:
ueluti
cunctos
auro
ditescere
uellem:
Ipsum
qua
fieri
possit
ratione
docere
Tentabo:
abstrusum
quod
sic
natura
sub
imis
Montibus
occuluit:
quo
gens
humana
per
omnis
Id
peteret
patiens
atque
exanclata
labores:
Quoue
uno
preciique
modum
summamque
tenerent
Mortales:
illoque
foret
mutatio
rerum
Aequior:
&
uarias
inter
commertia
gentis
Apta
magis.
Quod
si
certa
produxerit
arte
In
lucem
id
quisquam:
Vulgoque
ut
pergat
in
usum:
Fecerit:
atque
ideo
preciosum
ut
uile
putetur:
Continuo
exciderint
reliquae
tam
segniter
artes:
Quantum
haec
extulerit
caput
indefessa:
neque
ipse
Forte
pater
curis
acuet
mortalia
corda
Amplius:
inde
graui
passus
torpere
ueterno
Omnia:
uel
potius
sceleratum
mox
genus
omnem
Iusserit
humani
speciem
mutare
decoris.
Ipsum
autem:
ut
uariis
agitauerit
ante
periclis
Auctorem
sceleris
tanti:
aut
detrudet
ad
orcum
i
ii