133
Et terrere etiam scriptis: ne attingere sensu
Speret: quae paucis canimus prudentibus: & quae
Non tanquam Artifices: sed ut olim caetera: tanquam
Scrutantes opus id naturae: dicimus: & quae
Vix illis pateant magno percepta labore:
Qui moniti nobis dignique ad tanta uocantur.
Praesertim cum rite uolunt indicta relinqui
Nonnulla: aut dici scelus est ea quippe nefandum:
Ni penitus caecis ambagibus inuoluantur.
Ac nonnulla etiam (quod parce Nos tamen ultro
Fecimus) interdum sparguntur falsa: neque illic
Omnia praecipue credas tibi uera referri:
Ars ubi secretos duci tentatur in usus:
Atque ubi: quo pacto sese experientia promat:
Prodimus addicti perplexae Legibus Artis.
Quin ubi Naturae uires aperimus: & Artem
llius asseclam decernimus: atque ubi primum
Esse hanc: mox quae ea sit: ostendimus: omnia passim
Vera tibi porrò occurrent magis: Et magis inde
Omnia percipies: quae sunt ducenda sub usum:
Ouam illinc: Artis ubi nobis modus ipse doceri
Est uisus: nostroque patens fieri documento.
Nec fuit haec fandi tantum sententia: quantum
Hic mihi nescio quis furor incidit: Vnde fauenti
Numine non trito ductarer calle sub alta
Culmina Pieridum: laetosque inuisere colles
Et fontes haurire sacros: & carpere frondes
Sperarem: doctae iam premia frontis honesta: