133
Atque adamata mihi: & multos quaesita per annos.
Haec nam sollicitas inhibent solatia curas:
Hic amor: haec uacuam tenet oblectatio mentem:
Gratiaque: atque una haec animum complexa uoluptas
Explet: & hinc totum percurrunt Gaudia pectus:
Gaudia Castalidum dono concessa sororum.
Ergo hinc digrediens edico: ne quis ab igne
A moueat: quod rexit: opus: ne forte remittat
Conceptum durante diu uirtute calorem.
Sed contra intendat potius: quo perferat ipsum
Tacta manus tamen Artificis: nequando mouentem
Vim sese excedat calor: at tam iugis & aequus
P erduret: quam laeta illum Natura sequatur.
E rgo: quin pergas: Tunc te mora nulla retardet:
Desieris cum iam ulterius proferre nitorem
Sperati & demum iam tum candoris adepti:
Sed tamen ut properes obstet patientia semper
Fida comes: quae te pariter ne longa moretur
Ipsa dies: faciat. neque enim tibi tempore parta
Tanta breui speres: quae si conquirere possis:
Nulla aeque quaerenda alia: aut optanda relinquas.
Hic itaque ulterius postquam processerit ignis:
Non unus color: aut facies spectanda: sed ante:
Quam tibi purpureus se proferat ipse uidendum:
Paulatim croceo perfusus candor amictu:
Et uarie immutans: totum durabit in annum:
Cum ruber ostendi mox coeperit: atque sub altam
Perspicuus florere cutim: uiolaeque rubenti