Ex
his
adiuit
omnium
rerum
ultimam
Et
ipse
causam
primus:
ut
homini
datum
est:
Dum
uita
superest:
Hic
enim
faciem
Dei
Dum
quaerit
auidus
inspicere:
Vocem
audiit
Dicentis:
haud
faciem
uidere
quiueris
Meam:
Sed
hoc
te
sub
cauae
rupis
Loco
Sistam:
manuque
protegam:
dum
transeam.
At
inde
cum
post
auferam
petra
manum:
Videre
posteriora
tunc
mea
poteris.
Haud
ergo
quisquam:
quae
assequi
sensu
nequit:
Diuina
quid
sint
quaeritans:
intrinsecus
Rimetur
ipsa:
Vasculo
ne
clauserit
Immensa
Maria:
ut
indicatum
constitit:
Dum
quaerit
illa
maximus
rerum
quidem
Scrutator
olim.
Propter
alti
Littora
Maris
undisona
tendebat
inquirens
graues
Sensus:
&
amplum
Trinitatis
ambitum
Aurelius:
in
his
totus:
ac
solis
Vacans:
Quae
cogitabat:
Forte
nec
tunc
exitum:
Habebat
unde
inueniret
Anxius:
Cum
dulcis
illi
visus
est
Infantulus
Paruam
tenella
sustinens
concham
manu:
Vastique
Lympha
marmoris
complens
scrobem:
Quam
pronus
ipse
fecerat
sibi
prius
Solis
digitulis
paruulisque
nixibus.
Quod
ille
cernens
ecquid:
inquit:
cogitas
Puelle
tantos
aequoris
fluctus
cauo
Telluris
ist
hoc
tantulo
concludere?