16
THEOPHR.
PARAC.
Ex
quibus
tincturae,
fermentaque
fiunt.
Cap.
I.
Quicunque
metallorum
habere
tin¬
cturam
cupit,
Mercurium
philoso¬
phorum
accipiat
oportet,
eumque
suum
in
finem
proiiciat,
hoc
est,
in
Mercu¬
rium
viuum,
ex
quo
processit.
Hoc
fiet,
vt
Mercurio
viuo,
Mercurius
philosophorum
soluatur,
&
istius
ille
vires
accipiat:
item
vt
Mercurius
philosophorum,
Mercurium
viuum
occidat,
ac
in
igne
fixum
reddat,
vt
ipsemet
existit.
Nam
inter
hos
Mercurios
talis
est
con¬
cordantia,
qualis
est
inter
virum
&
vxorem:
sunt
enim
ambo
ex
spiritibus
crassis
nati
metallorum,
excepto
quòd
corpus
Sol
in
i¬
gne
fixus
sit,
viuus
autem
ille
Mercurius
non
est
fixus,
huic
nihilominus
ille,
tanquam
ter¬
rae
granum
aut
semen
appropriatur,
quod
exemplo
declarabimus
ad
hunc
modum:
Si
quis
hordeum
seminauerit,
hoc
etiam
col¬
liget:
si
frumentum,
istud,
&c.
Non
aliter
in
hac
arte
fit:
vt
si
quis
seminauerit
Sol
aurum
hoc
metat,
&
ex
Luna
Lunam
colligat,
sic
de
cae¬
teris
metallis.
Hac
ratione
dicimus
hoc
lo¬
co,
ex
metallis
nasci
tincturas,
id
est,
ex
Mer¬
curio
philosophorum,
&
non
ex
Mercu¬
rio
viuo,
verum
hic
semen
producit,
quod
prius
conceperat:
De