177
DE OCCVL. PHILOS. 55
in desperationem adducit, vt amplius ora¬
re non possint. Quamuis elementares illi
spiritus Diabolo sint affines, & saepe DEI
tortores & carnifices existant, nihilominus
admonent saepe nos etiam, & vigilantes à
periculis maximis tuentur, nonnunquam è
carceribus aliquos liberant, aliâque similia
dant auxilia.
Quapropter homines, grauissimis ac moe¬
stissimis cogitationibus onusti, & imagina¬
tionibus obruti, soli non sunt relinquendi,
sed iucundissimè cum ipsis agendum & lo¬
quendum varia, quae delectare possunt ani¬
mos eorum, & eiusmodi pellere tristitiam.
Diaboli siquidem, non magis quàm spiri¬
tus isti terreni sunt otriosi, verùm ad similes
homines facilè confluunt. Hinc fit, vt non¬
nulli, praesertim puerperae noctu fuerint sup¬
pressae dormiendum inter, vt putarint se suf¬
focatas iri, nec potuerint clamare, vel quem¬
quam in auxilium aduocare, manè dixerint
se noctu compressas à vetulo vel vetula. Ha¬
ctenus existimatum est Sagas & incantato¬
res id sacere, cùm isti corporaliter ianuis clau¬
sis & fenestris in cubicula nequeant intrare,
quod Sylphes & Nymphae per quàm opti¬
possunt.
O tu modicae fidei, tamquam Petrus du¬
biosus homo, qui singulo te sinis agitari
vento, facileque mergeris. Ipse tu causa huius es
d 4