Quomodo
quiuis
locus
à
fulmine
tu¬
tus
redda¬
tur.
76
THEOPHR.
PARAC.
Hac
de
causa
ceremonias
addiderunt,
qui¬
bus
vulgares
&
plebeos
seduxerunt,
eis
per¬
suadentes
aqua
sancta
(quam
vocant)
asper¬
sa
loca
tuta
fore
à
fulmine,
grandineque:
pa¬
riter
accensa
candela
benedicta,
vel
palma
quapiam,
aut
alia
quauis
herba
per
eos
san¬
ctificata,
fumóue
thuris
aut
myrrhae
sacrifi¬
catorum
etiam
secura
fieri.
O
fatue
prorsum
&
insane
sacrificule,
monachéque
tu,
qui
harum
es
rerum
igna¬
rus,
nihilòque
minùs
eas
intelligis,
cùm
hoc
loco
doceas
contrarium,
vtpotè
suauibus
odoribus
arceri
malignos
Spiritus,
quibus
fumigationibus
mirum
in
modum
delectan¬
tur,
&
ad
istas
libentiùs,
ac
citiùs,
quàm
ad
foetentes
accurrant,
siue
boni
vel
maligni
Spiritus
existant.
Verùm
si
loco
thuris
ac
myrrhae
docuissetis,
ex
assa
foetida
fumigia:
conficere,
his
tam
bonos
quàm
malos
arce¬
re
Spiritus
potuissetis.
Nam
odor
bonus
myrrhae.
thurisque
nihil
aliud
est,
quàm
sa¬
crificium
Spirituum,
quo
possumus
eos
ad
nos
attrahere.
His
de
satis
hactenus
diximus.
Vt
ad
ea,
quae
proposui
scribere,
iam
re¬
deam,
&
primò
quinam
locus
omnis
à
ful¬
mine
praeseruari
debeat,
&
grandine:
notan¬
dum
est,
eiusmodi
praeseruatiuum
in
centro
domus,
horti,
vel
agri,
&c.
minimè
validum
existere,
sed
ad
quatuor
angulos,
vt
Orien¬
tem,
Occidentem,
Meridiem,
&
Septentrio¬
aedifi¬