DE
COELESTI
MED.
91
tim
auditis
eiusmodi
verbis,
contra
pro¬
priam
naturam
firmantur
&
quiescunt,
ni¬
hil
hominibus
inferentes
damni
per
vene¬
num
aut
morsum:
aliter
statim
atque
homi¬
nes
audiunt
progredi,
fugiunt
repentes
in
sua
receptacula.
Si
dicas
naturam
id
effice¬
re:
hoc
expectabam
te
loqui:
nam
si
natura
cùm
serpente
sic
agat,
cur
non
cum
aliis?
Ac
si
dicas
id
vocis
tonum
efficere
hominis,
quo
terrefacti
serpentes
ac
stupefacti
quiescunt,
aut
ob
vires
in
homine
latentes:
quare
non
igitur
manent
cùm
rumores
maximos
aedit
homo,
vociferatur,
bombarda
sagittat,
&c.
Habent
similiter
in
se
mirabiles
vires,
cara¬
cteres,
atque
sigilla,
quae
naturae
minimè
con¬
trariae
sunt,
neque
superstitiosae.
Item
si
di¬
xeris
verba
nihil
efficere,
nisi
hominis
adsit
vociferatio:
contrà,
si
verba
scripseris
eadem
in
pergameno,
vel
papyro
suo
tempore,
ser¬
pentíque
superposueris
iam
capto,
vel
aliàs
quocunque
modo
opteris,
aequè
benè
manet
firmus
&
haerens,
atque
si
vociferando
ver¬
ba
dicta
protuleris.
Nec
est
quòd
ita
mireris,
medicinam
ali¬
quam
in
corpus
etiam
non
assumtam
iuua¬
re
posse
hominem,
sed
ad
collum
eius
tantùm
suspensam,
vt
sigilla.
Quid
enim
vesicę
cum
cantharidibus
est
commune?
tamen
eius
vrina
conuertitur
in
sanguinem,
vbi
cantha¬
rides
manu
tentae
fuerint,
&
conclusae,
cum
Vrina
in
san¬
guinem
quan¬
do.