245
18 IOSEBHI QVERCET.
enim natura fert, experientiáque com¬
probat, metalla omnia per ignem pur¬
gari, terrámque faeculentam, siue sul¬
phur impurum, exuere: eademque ope¬
ra multo puriora in sua substantia eua¬
dere. Hac eadem arte fiunt praeparatio¬
nes cupri, stanni, atque adeò ferri: quod
per ignitam fusionem faeces ac sordes
suas exuit, atque in imum abiicit, quód¬
que in eo purius ac syncerius est, quod
Chalybs appellatur, remanet, vt 4. Me¬
teor. cap. 6. Aristot. testatur. Etsi autem
horum metallorum imperfectorum pro¬
prium sit, crassitiem & sordes suas per
vim ignis exuere (quemadmodum suprà¬
dictum est nihilominus tamen substan¬
tiam quandam a natura sua alienam im¬
bibunt. Cui nanque dubium est, quin
Chalybs inter ea quae solidiora sunt, sub¬
stantia quadam plane contraria tempe¬
retur atque inficiatur? Quis dicet acetum,
fugilinem, salem, aquam pilosellae aut lum¬
bricorum, (raphanorum succo permix¬
tam) esse substantiae ferteae? At ferrum in
illum succum saepijs immersum, ac re¬
stinctum, adeo indurescit, vt vix quis¬
quam, nisi re ipsa sit expertus, fidem sit
habiturus.