D.
IOANNIS
HVERNII.
7
monstraui,
Cymerijs
tenebris
in
nobis
obumbratum
sit
illud
scientiae
lumen.
Sed
sagax
natura,
ne
id
quod
semel
magno
eduxit
conatu
pessundaretur,
vel
apogaeis
planetarum
mutatis,
vel
coniunctionibus
magnis
docta
in
tri¬
plicitate
celebratis,
alijsque
occultioribus
motibus
veluti
classico
intelli¬
gentiae
naturaeque
daemoni
dato
excellentis
ingenij
indolem,
in
qua
vel
scin-
tilla
priscae
diuinitatis
emicaret,
iterum
renasci
patitur,
vt
vel
antiqua
olim
praeclarè
scripta
ad
praesentis
temporis
expolirentur
ingenia,
aut
vt
velamine
obducta,
nudiora
ac
pulchriora
viuidioraque
in
conspectum
pro¬
ponerentur,
vt
praesentis
aeui
apta
essent
vsibus.
Sic
ab
Adamo
ad
Her¬
metem
Aegyptium
artes
deuenerunt,
eò
quoque
ad
Colchidis
reges
abductae
fuerunt,
inde
ad
Graecum
Pythagoram
ac
Democritum
profectae,
nec
ibi
haesere
perpetuò,
sed
vna
cum
bellica
gloria
ad
Romanos
transtatae
fue¬
re.
Et
vt
nihil
cum
ad
summum
peruenit,
naturae
crisim
subterfugit,
ita
&
magno
hoc
imperio
a
Gotis
&
Vandalis
vastato
exilio
arrepto,
Ara¬
biam
petierunt,
vbi
à
Gebero
&
alijs
philosophis
alebantur,
dum
Gratiani
decretalium
conditoris
temporibus
ferè
Thomas
hic
noster
de
Aquino
o¬
mnibus
philosophiae
coloribus
ornatus,
hanc
Chemiam
ex
scripto
veterum
philosophorum
diligenter
perlustrans,
naturae
consentaneis
inniti
videns
stabilimentis,
ac
altiùs
quid
vulgata
philosophia
in
naturae
recessu
late¬
re,
nihil
non
fecit
vt
tam
diuini
arcani
compos
redderetur,
ac
rei
experi¬
mentum
coepit,
magno
sui
vt
ipse
testatur
corporis
detrimento,
vt
nisi
ae¬
gestas
illum
eò
abduceret,
vt
inde
vitae
leuamen
querat,
nunquam
id
sibi
aggrediundum
de
nouo
laboriosum
opus
putèt.
Certè
tamclarè
hic
auctor
rem
docet,
vt
alij
qui
post
eum
scripserunt
omnes
id
tantum
egisse
vide¬
antur,
vt
suis
ambagibus
tam
praeclari
hominis
sententiam
obscurarent,
Chrysouomum
lapidem
iam
sese
nactos
putantes,
hoc
consecito
tanti
au¬
ctoris
libello
verè
aureo,
tam
enim
pulchra
rationum
serie
tractat
singula,
tamque
ex
imo
philosophiae
adytu
adductis
rationibus,
vt
nullus
dubitare
possit,
quin
ex
splendenti
illius
pharetra
profecta
sint
argumenta
omnia;
id
enim
vitij
maximam
notam
huic
arti
inussit,
vt
sub
magnorum
viro¬
rum
nominibus,
multi
prolati
sint
subdititij
libelli,
ea
lîc
suspicio
omninò
absit.
Tanta
huius
philosophi
extitit
synceritas
scribendi,
vt
&
Theo¬
phrastus
Paracelsus
acerrimus
huius
artis
propugnator,
ei
primas
in
hac
re
tribuat
partes,
laudibusque
omnibus
cumulet.
Quapropter
qui
huius¬
mo¬