EPISTOLA
deliberaturi
plures
conueniant
eaque
singulis
ignota
praeterquam
vni,
cui
nodum
expedienti
reliqua
pars
assentitur,
patet
omnibus
aliis
eandem
fuisse
rationem
&
scientiam,
dum
consilium
hoc
in
ipsis
dormiens,
ab
eo
suscitatum
approbant,
in
quo
vigilauit.
Alio¬
qui
nequaquam
in
unius
omnes
acquiescere
senten¬
tiam
potuissent,
nec
fateri,
hunc
elocutum
fuisse,
quae
sibi
non
venerant
in
mentem,
vt
illi.
Quid
igitur
quo
glorietur
habet,
in
ipso
iudicium
hoc
eo
momento
vi¬
guisse?
in
aliis
enim
aliud,
&
forsitan
melius,
atque
excellentius,
tempore
suo
poterit
excitari,
quod
qui¬
dem
in
eo
ipso
dormitare
continget.
Contra
nemo
iure
conqueratur.
sibi
minus
alio
collatum,
quippe
qui
po¬
tuit,
vt
somnolentè
sui
muneris
obliuiscidormiens,
ad
monere
seipsum
vigiliis
atque
diligentia,
in
id,
quod
in
se
latuit
aptitudinis
&
industriae.
vel
excitantibus
cum
acquieuisse
tum
patientia,
talentoque
suo
ad
vsu
ram
&
fructum
vti,
non
minus
atque
suffodere,
&
inutiliter
spernere.
Huius
calamitatis
misertus
Para
celsus,
&
zelo
charitatis
motus,
eò
neruos
totos
in¬
tendere
nititur
indies
magis,
ac
magis
(quamquam
fato
cessit,
scriptis
vnius
tamen)
vt
in
professione
me¬
dica
&
philosophica
dormientes
excitet,
atqui
tam¬
quam
à
tenebris,
ad
lucem
reuocet.
Cum
itaque
vide¬
ret
eos
ab
hominibus
doctos,
&
non
ex
luce
naturae
(quae
diuinum
lumen
est,
in
hunc
magnum
mundum
vsquequaque
suum
splendorem
exercens,)
speculùm
hoc
ipsis
ob
oculos
ponit,
vt
ex
eo,
non
secus
atque
ex
libro,
cernere,
discere
atque
bonum
inter
ac
malum,
discernere,
vt
verum
à
falso,
valerent
exactius
&
per
fectius,
quam
ex
tam
variis
doctorum
suorum
scri¬
ptis
potuerunt
hactenus.
Nullibi
non
igitur
inculcat
ex