DEDICATORIA.
ex
anatomia
magni
mundi,
petendam
esse
mundanam
sapientiam,
vt
pote
ex
luce
naturae,
non
secus
vt
ex
te
nebris
eiusdem,
vitiorum
genus
omne
cognoscendum
atque
vitandum,
idque
variis
admodum
exemplis.
Homo
(inquit)
non
solùm
Dei
filius,
sed
etiam
creatu¬
rarum
eius
omnium,
quas
natura
complectitur.
Vlti¬
masiquidem
creatura
de
limò
sumpta,
constat
ex
eis
etiam,
quae
ante
ipsum
&
propter
ipsum
creata
sunt,
vt
puta
ex
brutina
vt
firmamenti
natura.
Etenim
pa
lam
est,
non
solum
bruta
hominum
viuere
more,
sed
quod
magis,
vitam
istorum
in
illorum
naturam
trans¬
mutari.
Verum
enimuero,
quia
filius
ex
seipso
non
benè
cognosci,
nec
melius,
quam
ex
patre
suo
potest,
naturae
brutalis,
firmamentique,
ac
elementorum
pro¬
prietates,
in
homine
cognitu
sunt
necessariae.
Nidos
aedificant
aues,
domos
homines
atque
palatia.
Hos
congredi,
copularique
simul,
mare.
&
foeminam,
vna
morari
&
viuere,
brutina
suadet
ipsa
ratio,
non
ali¬
ter,
enim
bruta
facere
videmus.
Apes,
haleca,
grues,
suis
Ducibus
regibusque
primas
deferunt,
obedien¬
tiamque
praebent:
hoc
ipso
nos
etiam
superant
homi¬
nes.
Et
formicae
nos
arguunt
pigritiae,
colligeréque
per
modum
excitationis
docent
aestate,
quibus
indigemus
hyberno
tempore,
iuuenésque
senectuti
parare
neces¬
saria
victui.
Cur
his
quaeso
minus
excitamur,
quae
vir¬
tutis
aliquod
specimen
referunt,
eis
quae
pugnant
ex
diametro
cum
virtute:
nisi
quia
corrupta
quae
nobis
inest
illa
deprauatissima
natura,
lucem
extingere
co¬
natur
suis
adumbrationibus,
ad
sua
vitia
brutum
no¬
strum
detorquens.
Vti
quum
canes,
pro
lasciuiente
ca
ne
pugnare,
&
sese
lacerare
videmus:
quid
aliud
ho¬
mines
pro
vulgata
muliere?
Huic
per
bella
compara¬
tio
3