re
fixo,
ars
similiter
suum
duplicem
fumum
coniungit
cum
sul¬
phure
fixo.
Cum
uero
fumus
ille
albus
nobis
magnum
impedi¬
mentum
esset
futurum
in
fixione,
propterea
remouemus
illum
&
in
ipsius
locum
accipimus
mercurium
uiscosum
coagulatum,
quem
à
fecibus
adustis
extraximus.
Propterea
diximus
lib.
2.
cap.
6.
semper
illud
separari
quod
corpori
in
capello
Aludilis
propinquius
sicut
in
puluere
sursum
eleuatum,
hoc
est
in
aquam
solutum
ab
eo
quod
remanet
in
fundo
uasis
praeparatum,
natu¬
ra
quoque
illud
sulphur
fixum
lauat,
simile
facit
ars.
In
lotione
autem
huius
sulphuris
ruffi
in
colore
uini
ruffi,
primo
calcina¬
tur
&
fit
nigrum
propter
ipsius
oleaginitatem,
&
à
Raymundo
nigrum
nigro
nigrius
appellatur
sui
uitrioli.
Propterea
dixi¬
mus
lib.
4.
cap.
20.
Martem
in
omni
genere
conclusionis,
ni¬
gredinem
&
fuscum
colorem
creare
plus
tamen
aut
minus,
quo
metallum
magis
aut
minus
calcinatum
fuerit,
nam
per
fortem
calcinationem
sulphuritas
adustibilis
consumitur,
ut
lib.
3,
cap.
7.
ostendimus.
Hac
de
causa
omnes
Philosophi
maximè
in
hoc
conueniunt
putantes
illas
debere
esse
nigras,
fortasse
ut
pro¬
pter
abundantiam
sulphuris
calx
non
uitrificetur,
ab
hac
nigre¬
dine
usque
ad
albedinem
omnes
sui
caeteri
colores
apparent,
sunt
enim
albedo
&
nigredo
externi
&
planè
contrarij
colores,
&
omnes
caeteri
colores
plane
intermedij.
Propterea
semper
in
hac
praeparatione
quotiescunque
de
gradu
ad
gradum
aliquid
de
nigredine
depditur,
semper
color
apparet
minus
niger,
quousque
tandem
ad
ultimum
&
perfectum
colorem
albedinis
perue¬
niatur.
DEMO:
Credebam
hanc
colorum
diuersitatem
appare-
re
post
coagulationem
Elixir,
dixisti
enim
lib.
2.
cap.
16.
pro¬
prietatem
esse
sulphuris
cum
argento
uiuo,
colorem
rubrum
creare
aut
citrinum
secundum
quantitatem
commixtionis,
pro¬
prietatem
uero
remotionis
sulphuris
esse,
dare
mercurio
albe¬
dinem
per
ignem.
Haec
igitur
causa
est
diuersitatis
colorum
in
ipso
post
ipsius
coagulationem
in
petram
siue
lapidem.
Hunc
uero
modum
loquendi
non
intelligo,
nam
cum
sulphur
&
mer¬
curium