IN
AVRORAM.
43
ex
ouo
generare
putrefactionibus
praesumerent,
cuius
fatuae
fuit
opinionis
Cardinalis
quidam
nomine
Gilber¬
tus,
vt
ex
opusculo
suo
patet
edito
in
hanc
sententiam.
Legerant
enim
ouum
in
scriptis
philosophorum,
atque
ve¬
nenum,
vnde
concludebant,
basiliscum
esse
materiam
eiuscemodi
lapidis,
quia
fertur
portentosum
hoc
ani¬
mal
ex
ouo
galli
veteris,
à
rubeta
siue
bufone
foto,
na¬
sci.
O
stultum
genus
hominum,
qui
tam
futilia
somniant,
nedum
indigna
philosophis,
sed
fatuis
etiam
ridicula!
Quid
corruptibile
cum
incorruptibili,
de
quo
materia
haec
potissimùm
elicienda
venit,
commune
habet?
Phi¬
losophos
materiam
suam
animalem
appellasse,
ratio
haec
est,
sub
finem
operationum
suarum,
virtus
arcani
sui
mysterij,
materiam
exudare
guttas
instar
sanguinis
obscuri
concitat,
quoquidem
praesagiuerunt,
in
postre¬
mis
temporibus
purissimum
hominem
venturum,
qui
mundum
corruptissimum
à
labe
liberaturus
erat,
vti
sanguis
eiusmodi
sui
hominis
arcani
videlicet,
libera¬
bat
vel
expurgabat
metalla
quaeuis
à
lepra,
&
sua
contagione.
Duabus
alijs
de
causis
animalem
esse
di¬
xerunt,
vna
quia
conceditur
eius
vera
notitia
solis
hominibus
anima
pura
supercoelestíque
viuentibus,
vti
Prophetis,
&c.
non
mundanis
hominibus,
qui
bruta
sunt
potiùs,
quàm
animalia
vera:
tum
etiam
in
dicto
sanguine
lapidis,
latet
eius
anima.
Secunda
ratio
est,
quia
philosophi
hunc
suum
hominem
vo¬
cant
microcosmum,
ideo
quòd
rerum
omnium
totius
mundi
similitudinem
referat,
quapropter
anima¬
lem
vocant,
vt
hominem
etiam
naturalem,
totius