317
PARACELSI PRAEPARATIONES.
per, id est multiplicata vel continuata, circulum hunc in infinitum agi,
donec in vnitatem peruenerit ac in ea quiescat denariumque nume¬
rum, vnitatemque secundam compleat. Colligitur ex numero pri¬
mo facta progressione prima numerali hac 2. 4. 8. 16. 32. 64. 128. 256.
512. & 0. quae circularis nota postrema motum & progressum innu¬
merum designat, fatigatione desinentem in quietis, hoc est fixionis
caracterem aut centrum, vel potiùs vnitatem. Non aliter intelligite
locum hunc in exemplari germanico. Qui duplatur quinquies in bis,
duo, quatuor, ad hunc modum in bis quinque 10. hoc est duplatur per
2. 4. & vltra vsque in bis quinque 10. Videamus quaeso qua ratione se¬
ducti sunt numeros istos exponere conati 2. 4. 0. Non animaduer¬
terunt inter notas arithmeticas 2. 4. punctula, quae non 24. sed 2. &
4. denotant, initium binariae, vel duplatae progressionis. Hinc depra¬
uarunt mentem autoris ornata quadam serie per aenigma loquendi,
propositam, & in chimericam suam phantasiam, nullius rei praeter¬
quam suae significatiuam. Potius dixissent ac melius, qui duplatur in
bis quinque, per 2. 4. in 0. desinens. Hoc nobis & singulis apparuissent
periti mysticarum rerum artis, & scriptorum Paracelsi. Nota verò cir¬
cularis numerorum reuolutionem docet ad vnitatem singulorum,
quae ad chemisticam hanc artem applicantur, atque fixationem, quam
vocant, centri in sua quaque monarchia: non eam qua dotatur aurum
in igne praecaeteris constantissimum corporibus, sed qua spiritus ad
tantam simplicitatem adducuntur, vt numerum omnem & corpus
exuant. Vice versa corpus etiam fixum esse dicitur, quum ab omni spiri¬
tu liberum efficitur, aut vbi cum vnito spiritu fixo compactum est,
vnumque factum, vt ampliùs diuidi nequeat in alias partes, quàm in
vnum, & vnum idem. Fixatio spirituum igitur est, eorum ad suam sim¬
plicitatem & vim penetratiuam adductio, per quam corpora simpli¬
cia etiam facta subintrant, ac postmodum ita sese mutuò complectun¬
tur, vt arte vix seiungi possint. Nam aut in igne simul manent, aut vnà
simul abeunt in auras. Si tamen artificio quopiam ea segregari con¬
tingat, in aliud nil nisi in vnum & vnum idem id fiet, quod etiam cum
nullo