153
pacem minus habent; quomodo in caeno men¬
tis ipsorum, uiteque tempestare sapientię ocu¬
lum aspicient? intelligere enim difficile quer¬
unt, qui adeo sunt segnes, & ignari: fieri enim
non potest, ut ipsi intelligant, sed sapientes,
gnauique & prudentes. nosse enim ipsis à cęle¬
sti sapientia pręsentia, pręterita & futura, pro¬
prium esset, & manifestius. o tendit enim phi¬
lolosphiis MOLYBDOCHALCO dicens, cui
molybdochalco? nonstro, scilicet iniice donec
fiat incotrupium. & qua ratione quod corru¬
ptibile est, incorruptibile futurum est? quo¬
modo humidam, ac si uxilem solidorum na¬
turam permanentem sciam? si enim perma¬
nens fit, non amplius erit plumbum. O noua
mysteria? o admiranda opera. o sapientia pro¬
blemata. si enim permanens fiat, non amplius
erit plumbum. Ecce revelauit opus, nec oc¬
culuit, sed patefecit. ipse enim per se testatur,
dicens, quòd facilis res est, leuis, breuis per¬
uia, clara, sed, ut puto, mentè opus est, & fin
mente; sapientię lumine cogitationis spebul¬
tionem requirit, nitentem gratię radium. men¬
te opus est, & sit. ubi sunt ignaris simi olubi
sunt imprudentisimi, qui ratione carentiunt
uitam sequuntur? qui cognitione carent? bel¬
luę, & impuri, omnique stultitia pleni? qui in¬
strumentis multis, & fornacibus egent? qui