IN
AVRORAM.
61
sophorum,
vno
omnium
ore
simul
asseuerantium,
ex
v¬
nica
materia
tantùm
constare
suae
Monarchiae
siue
la¬
pidis
materiam?
Supra
quod
solui
potest
argumentum,
eo
quod
antea
dixi,
nullam
hîc
fieri
lapidis
mentionem.
sed
metallorum
tincturae
tantùm:
eadem
estradix
mi¬
neralium
&
metallorum
quorumcunque,
quapropter
in
identitate
&
concurrentia
radicum
similium,
non
est
multitudo,
sedvnitas
per
identitatem.
Ascendunt
enim
mineralia,
per
infimos
&
medios
gradus,
advnicum
&
summùm
vltimatae
perfectionis,
qui
est
in
auro
solo,
vel
in
argento
solo.
Sunt
itaque
mineralia
cuncta,
si
non
a¬
ctu,
potentia
tamen
aurum,
vel
argentum,
successu
transmutationis
vnius
in
alterum,
idque
tantisper
dum
ad
scopum
perueniant,
ni
fortè
per
immaturam
mes¬
sem
abscindantur,
&
hocipso
naturae
conatus,
qui
nun¬
quam
cessant,
quousque
praedestinatum
finem
genera¬
tionis
pertigerint,
impediantur.
Tum
demum,
intro¬
ducta
finali
forma
debitae
materiae,
quiescit
motus
na¬
turae.
Iam,
vt
opinor,
intelligis,
quod
prius
allegauimus,
artificem
incipere
debere
motum
artis,
vbi
naturae
quies
incepit.
Haec
erant
obiter
discurrenda
proponen¬
daque
lectoribus,
vt
praecedentia,
tum
quae
sequuntur
in¬
telligerent.
CAP.
XII.
De
arcano
vitrioli,
rubeaque
tinctura
ex
eo
pro¬
licienda,
generalis
instructio.
Vitriolum,
nobile
admodum
inter
caetera
minerale,
plurimae
semper
existimatio¬