TRISMEGISTI.
89
inest
quaedam
veritas
aut
virtus
incorruptibi¬
lis
occulta,
de
qua
per
spagiricum
artificium
cer¬
tior
factus
sum,
eam
fore
medicinam
certam
&
verissimam,
si
modò
liberetur
à
suis
compe¬
dibus,
&
à
tetro
carcere
quo
detinetur.
Ex
his
luce
clariùs
apparet,
naturales
Philosophos,
o¬
pinione
veritatis
ab
indicio
quopiam
exterio¬
ris
Physiognomiae
rerum
naturalium,
aut
alicu¬
ius
effectus
apparentia
falsa,
vel
scriptorum
au¬
toritatibus
duci
tantùm:
spagiricos
verò
Physi¬
cos
esse
solius
experientiae
discipulos,
à
qua
ve¬
ritatis
etiam
certitudinem
addiscunt.
Binae
sunt
enim
vię,
quas
Philosophos
ingredi
contingit,
opinio,
&
experimentum.
Harum
alteri
dun¬
taxat
innixi,
sese
cum
alijs
doctrina
sua,
vel
o¬
pera
falli
necessum
est.
Quicunque
tamen
vtran¬
que
rimati
iudicarint
alteram
ex
altera,
hi
suo
la¬
bore
non
frustrabuntur,
nec
alij
quibus
operam
ferent
aut
consilium.
Opinio
quidem
dubia
pro¬
ponit,
Philosophicis
tamen
coloribus,
apparen¬
tia
vera,
quae
demum
experientia
verificari
de¬
bent.
Quod
est
superiùs
(inquit)
est
sicut
id
quod
est
inferius,
&
econtrà.
Protestatus
de
veritate
priùs,
ad
eius
probationem
ex
vera
physica
Genesi
deductam,
progreditur.
Est
verùm,
inquit,
ele¬
menta
haec
inferiora
vnius
&
eiusdem
esse
sub¬
stantiae,
cuius
&
coelum
ipsum,
nec
aliter
differ¬
re
quàm
per
accidens,
vti
corruptibile,
&
incor¬
ruptibile,
purum
&
impurum,
graue
&
leue,
se¬
F
5
renum