IN
AVRORAM.
71
agnoscendi,
vltro
&
non
interrogatus,
eiuscemodi
ver¬
bis
videlicet:
Hoc
nunc
os
ex
ossibus
meis,
&
caro
de
carne
mea,
haec
vocabitur
virago,
quoniam
de
viro
sumpta
est.
Quamobrem
relinquet
homo
patrem
su¬
um,
&
matrem
suam,
&
adhaerebit
vxori
suae:
&
e¬
runt
duo
in
carnevna.
Ecce
nunc
vinculum
superna¬
turalis
matrimonij
veri
hominis,
id
est,
viri
&
mulie¬
ris,
sine
quo,
etsi
carnali
copula,
perque
singulas
exter¬
nas
ceremonias
etiam
in
Ecclesia
factas,
coniungan¬
tur,
non
sunt
hoc
supercoelesti,
sed
mundano
carnali¬
que
matrimonio
iuncti,
quod
leui
quoque
flamine
dis¬
soluitur.
Hoc
posterius,
per
Adami
verba
priora,
haec
videli¬
cet,
notatur:
Ecce
(inquit)
os
ex
ossibus
meis,
&
caro
de
carne
mea:
haec
vocabitur
virago,
quia
de
viro
sum¬
pta
est.
Nilibidem
resonat
praeter
mundani
matrimo¬
nij
copulam.
At
quod
sequitur,
nempe,
Quamobrem
relinquet
homopatrem
&
matrem
suam,
hoc
est,
o¬
mne
quod
sibi
charißimum
esse
vnquam
potest,
&
ad¬
haerebit
vxori
suae,
hoc
est,
nihil
ipsi
charius
esse
poterit,
quod
ipsum
alienare
possit
ab
ea,
si
modò
matrimonium
supercoeleste
fuerit,
simulac
corporeum.
Haec
est
vna
pars
vnionis
pro
partè
masculi,
iam
pro
vtroque
sequitur
indis¬
solubile
vinculum:
Et
erunt
(inquit)
duo
in
carne
vna,
hoc
est,
duo
spiritus,
siue
animae
duae
formales,
consen¬
tientes
in
vnicam
voluntatem,
&
materiam
formalem,
ac
indissolubilem
vnionem.
Vt
igitur
hoc
loco
duovidentur
matrimonia,
pariter
&
in
vitriolo,
quorum
vnum
est
natu¬
rale,
siue
per
naturam
coniunctum
abinitio
suae
gene¬
E
4