IN
AVRORAM.
87
pere,
videlicet
à
salibus
&
sulphuribus
terrae:
hinc
fit
vt
vegetabilium
tres
dictae
partes
facilè
minerales
fi¬
ant,
cùm
solùm
vna,
videlicet
mercurialis,
id
est,
vege¬
tabilis,
conuincenda
fuit,
reliquis
duabus,
quae
mine¬
rales
sunt,
à
minerali
nutrimento
similiter
corrobo¬
ratis.
Vnde
concludi
potest,
per
nutrimentum
quan¬
doque
mutarinaturam,
id
est,
intrinsecam
formam,
extrinseca
retenta,
vti
sub
terra
sunt
olim
inuentae
lapideae,
cùm
arbores,
tum
herbae,
quae
priùs
vegetabi¬
les
de
terra
natae
fuerant,
non
immutata
forma
siue
figura
externa,
&
vegetabili.
Simile
videmus
in
hominibus,
qui
ferocium
animalium
nutriuntur
car¬
nibus,
ferociam
contrahere
sui
nutrimenti,
hoc
est,
for¬
mam
atque
naturam
intrinsecam,
sed
moralem
po¬
tius,
immutare
ex
humanitate
in
ferociam
bruta¬
lem,
imaginem
verò
externam
hominis
non
mutare,
sed
mores
&
conditiones.
Nec
solùm
ex
vno
genera¬
liori
genere
in
aliud,
ista
contingere
transmutatio
so¬
let,
verùm
etiam
specialiori,
hoc
est,
mineralium
in
mineralia:
repertae
sunt
enim
lapideae
monetae
suis
imaginibus
adhuc
insignitae,
quas
acceperant,
cùm
cuderentur,
existentes
in
metallica
forma.
Ma¬
teriam
igitur
vniuersalem
nostrae
Monarchiae.
siue
la¬
pidis,
ex
istis
omnibus
prosecutus,
docere
conatur
Pa¬
racelsus
à
tribus
primis
principiis
suis,
mercurio
vide¬
licet,
sulphure,
&
sale,
tanquam
ex
spiritu,
anima,
&
corpore
conflatam
esse.
Quoties
(inquit)
corporale
sal
cum
spirituali
mercurio,
&
animato
sulphure
permiscetur
in
corpus
vnùm,
tum
demum
incipit
F
4