233
IN AVRORAM. 89
& huc atque illuc transcurrentem, qui fortè factus ob¬
uiam chaoico sulphuri, id est, admodum subtili & aë¬
reo copulatur, vel coagulatur (vt aiunt) in eam for¬
mam, ad quam sulphur hoc ab archeo subterraneo dis¬
positum fuerit, siue ad solem, lunam, iouem, venerem,
saturnum, vel martem. Nondum hac decoctione fixum
esse putato mercurium, etsi congelatum, quin adhuc
multo sit opus tempore naturae, priusquam ad solidam
& perfectam fermam adducat metallicam. Haec sunt quae
mercurius, vel argentum viuum et sulphur appellantur ave¬
ris philosophis, & non illa vulgaria, quae vili precio licet
haberi possint, vt de sua materia loquuntur, nihilomi¬
nus ex istis si verum mercurium, verumque sulphur eli¬
cere deberet, aut posset artifex, vix illi regiae sufficerent
opes, ob ignoratam proportionem etiam naturalem,
imò vix totius mundi thesaurus. Non ergo vili precio
habetur ex vulgaribus, sed ex philosophicis, materia
vili admodum, respectu huius, adipiscitur, imò nullo,
cùm in manibus omnium sit metallum, etiam perfe¬
ctum, quamuis pro metallo non cognoscatur, quia car¬
neis oculis occultum est. Sunt igitur mercurius & sul¬
phurper naturam, iuxta veram ac iustam proportio¬
nem, ignotam quibusuis creaturis praeterquam sibi, me¬
tallis perfectis incorporata, & eorum innata formis, vt
nunquam ab igne fugiant, neque per elementorum cor¬
ruptionem detrimentum patiantur. Cùm igitur me¬
tallum perfectum, vt suprà, habeatur ab omnibus nihi¬
lo, materia sulphuris & argentiviui philosophorum ha¬
beri potest à quouis eam cognoscente, idque per eiusmodi