IN
AVRORAM.
109
scens,
ad
motum
perfectae
generationis,
con¬
stanter
intermissione
sine
temperatè
quidem
vrgeat.
Haec
ego.
EXPLICATIO.
Philosophi
breuiter
comprehendunt
opus
hoc
suum
sub
hac
sententiola
videlicet:
Ignis
&
azoc
tibi
suffici¬
ant
in
hac
arte:
solus
ignis
enim
artem
perficit,
azoc
verò
materiam
exhibet.
Per
azoc
mercurium
intelli¬
gunt
philosophorum,
&
per
ignem
calorem
tempera¬
tum:
hunc
negat
author
extrui
debere
vel
excitari
car¬
bonibus,
quibus
sine
medio
sublimarunt
(inquit)
igna¬
ri
materiam
suam,
priusquam
dissoluerent.
Nonnulli
fimo,
lampadibus
alij,
in
balneo,
caeterisque,
vt
in
textu,
sed
compererunt
eiusmodi
media
calorum
esse
frustra¬
nea.
Thomas
ille
de
Aquino
peroptimè
mentitur,
in¬
quiens,
Deum
carere
non
posse
elementali
igne
arden¬
tis
aquae,
at
eo
indies
vti.
Quae
blasphemia
maior
ista
proferri
posset,
Creatorem
ipsum
indigere
suis
creatu¬
ris,
ac
si
in
seipso
&
in
sese
non
esset
absolutissimus.
Sed
fortassis
existimauit
aliter
loqui,
cùm
non
animaduer¬
teret
perfectionem
omnimodam
in
Deo
solo,
&
si
quae
sit
in
alijs,
hinc
procedere
contributè.
Villanouanus
de
carbonibus
loquitur,
sed
cauendum
à
seductionibus.
Al¬
madir
de
radijs
inuisibilib.
ignis
philosophici.
Alius
per
exemplum
allatum
à
coelesti
calore
suis
reflectionibus
concitato,
motuque
suo
continuo,
verba
haec
profert
in
medium.
Fac
ignem
vaporosum
(inquit)
digerentem,