THESAVR.
PHILOSOPH.
121.
tuit,
quod
aquae
verae
conuenit,
matri
metal¬
lorum,
quae
quidem
artificio
spagirico
separa¬
ta,
suos
pisces
palàm
facit,
quos
neque
Galenica
piscatio,
nec
Auicennae
rete
lacerum,
apprehen¬
dere
potuerunt
vnquam.
Si
modernis
physi¬
cis
demonstrare
deberem,
vel
solum
nomen
con¬
iunctionis,
solutionis,
&
coagulationis,
quas
ipsa
natura
in
principio
mundi,
hoc
in
suo
crea¬
to
patefecit,
&
demonstrauit,
annus
vix
suffi¬
ceret,
aut
papyrus
omnis
quantacunque
àd
eos
erudiendum.
Dico
quidem
hoc
in
minerali
tres
haberi
substantias,
vtpote
Mercurium,
Sul¬
phur,
&
mineralem
aquam,
ex
quibus
com¬
positum
est,
&
arte
spagyrica
separatum,
solui¬
tur
in
proprio
suo
liquore
nondum
maturo,
&
vti
pirum
in
sua
arbore
occultum
est.
Oc¬
cultator
piri
est
arbor,
in
quam
vt
astra
natu¬
raque
simul
conueniunt,
virides
ramos
edit,
Mar¬
tioque
postmodum
atomos,
&
flores
patefa¬
cit,
vsque
in
fructus
pirique
productionem,
fa¬
ciunt
progressum,
autumno
tandem
fructus
emergunt.
Non
absimili
modo
censendum
est
de
mineralibus,
in
visceribus
terrae,
quae
per
a¬
stra
protruduntur:
quod
quidem
alchimistae
summè
considerandum
venit
ad
naturae
the¬
saurum
anhelanti,
Cuius
artificij
modum
ab
initio,
medio,
&
fine,
tractatu
sequenti,
vnà
cum
aqua,
sulphure,
balsamoque
suis
aperiam.
Quo¬
rum
trium
solutione,
&
rursus
in
vnum
con¬