128
THESAVRVS
per
hoc
excusetur,
quia
natura
intelligitur
vbique
suum
opus
reliquisse,
vbi
fuit
impeditum,
quocunque
modo
etiam
id
eueniat,
non
solùm
post
introductam
materiae
formam
absolutam,
sed
etiam
antequam
introducere
valeat
impedita.
Siquidem
opus
est
maiori
calore
ino¬
peris
medio
fineque,
quàm
abinitio,
quo
fit,
vt
nonnun¬
quam
iniuria
loci,
vbi
natura
hoc
suum
opus
incepe¬
rat,
calore
deficiente
maneat
imperfectum,
vel
in
me¬
dio,
vel
in
fine.
Quandoquidem
aurum
operari
natura
(etsi
non
perficiat)
conatur
vbique,
quòd
nullibi
sol
ra¬
dios
suos
non
emittat
perpendiculariter
vel
obliquè.
Defi¬
nit
itaque
nihilominùs
agere,
ac
si
perfectam
introduxis¬
set
formam,
quia
quam
potuit
introduxit,
licet
imperfe¬
ctam,
cessatque
motus
eius
ibidem,
aequè
atque
cessasset
intro¬
ducta
perfecta.
Comparatum
fuisse
genus
hoc
minerale
ad
aqua,
ob
humidam
frigidamque
naturam,
dicit.
Nam
parum
adhuc
immutatum
est
à
sua
radice,
quae
fuit
vt
reliquo¬
rum
omnium
mineralium
atque
metallorum
aqua
mineralis,
purissima
tamen
per
mundissimum
sulphur
coagulatae.
Huius
materiae
veram
experientiam,
ante
sua
tempora,
dicit
Paracelsus,
valdè
paucis
cognitam
fuisse.
Non
dicit
ma¬
teriam
eis
incognitam,
sed
artem
praeparationis
perfe¬
ctam
eius,
ipsos
adhuc
latuisse,
&
a
vero
scopo
longè
la¬
teque
deuiasse,
ac
sagittas
suas
non
attigisse
metam
per¬
fectionis
absolutae.
Crediderunt
mercurium
&
sulphur,
putà
existentium
in
dicto
minerali,
matrem
&
patrem
esse
metallorum
omnium,
sed
non
meminerunt
(in¬
quit)
maximè
necessarij,
tertij,
videlicet
vinculi
&
a¬
nimae
coniungentis,
ac
matrimonium
copulantis
sul¬
phuris.