160
PHILOSOPHIA
intrauit
malitia
priùs,
per
corpus
conatur
eam
exequi,
nisi
resistat
animus:
hic
nil
nisi
bonum
suadet.
Est
igitur
anima
inter
bonum
&
malum
sita,
suamque
boni
habet
optionem,
non
per
se
quidem,
sed
per
bonum
quo
priuatum
fuerat,
sibi
redditum,
&
mali
per
se,
perque
malum:
per¬
mittentebono,
&
non
aliter,
tale
malum
fieri
propter
continuam
&
assiduam
resistentiam,
quam
facit
anima
corpore
tracta,
contra
tra¬
ctum
animi
ad
bonitatem
solummodò
mouen¬
tis.
Vt
ista
meliùs
deducamus
ex
animi
senten¬
tia.
Notandum
hoc
loco,
quur
hominem
tribus
constare
partibus
asseramus.
Certum
est
ani¬
mam
&
spiritum
indifferenter
vsurpari;
nos
ve¬
rò
nullam
aliam
inter
illa
differentiam
poni¬
mus,
quàm
respectu
accidentium.
Vt
quum
a¬
nima
sequitur
spiritus
domini
tractum,
&
ac¬
quiescit
illi
seipsam
abnegans;
animum
&
spi¬
ritum
vocamus,
à
diuino
spiritu
cui
adhęrescit.
Contrà
si
resistat
spiritui
sancto
testimonium
in
eam
salutis
imprimenti,
&
seipsam
diligat
sese
perdens,
animam
absolutè
vocamus;
nec
aliter
haec
nostra
scripta
intelligi
cupimus,
ne
fortè
ab
aliquibus
insimulemur
alicuius
impie¬
tatis,
à
qua
procul
abest
animus,
ac
tantum,
vt
contra
nititur
ad
hanc
totis
viribus
allicere.
A¬
nimus
igitur
nobis
est
spiraculum
vitae
aeternae,
&
anima
organum
animi
vel
spiritus,
vt
cor¬
pus
organum
est
animae:
quae
vita
corporis
est
per