162
PHILOSOPHIA
duntaxat,
eadem
sensu
recolunt.
Est
tamen
a¬
lia
radix
memoriae
longè
excellentior,
quae
nul¬
la
repraesentatione
media,
sed
spiritus
nunquam
otiosi
sedula
tantùm
agitatione,
dictam
colit
memoriam,
virereque
perpetuò
facit.
Haec
me¬
moriae
continuatio
rationis
cultum
subsequi¬
tur,
&
est
homini
soli
contingens.
Ergo
sensus
communiter
est
animalis:
ratio
verò
particula¬
riter
intellectualis.
Etenim
bruta
non
intelli¬
gunt
extra
sensum
praesentem:
animalia
ratio¬
nalia
verò,
per
intellectum
ratione
motum,
atque
sensum,
hoc
posteriore
sine,
vel
medio.
Iterum
animus
&
corpus
in
rationalib.
opposita
sunt
extrema
&
contraria,
quae
coniungi
nequeunt
nisi
per
mediam
animam
de
vtroque
partici¬
pantem
inimico.
Sed
quia
alterum
extremo¬
rum
est
perfectum,
alterum
verò
imperfectum,
si
motus
fiat
à
perfecto
primùm,
per
medium
necessariò
transit
ad
imperfecti
perfectionem,
&
econtrà.
Hac
de
causa
Deus
omnia
condidit
sub
tribus,
in
vnum
vt
conuenirent.
Ipse
nam¬
que
pacis
est
autor,
vnionis,
&
concordiae,
quae
si
ne
contrarietate,
duorum
vt
minimum,
fieri
nequit.
Proinde
duo
semper
sunt
inimici,
vsque
dum
per
ternarium
in
vnum
conueniant,
&
per
vnum
fiant
amici.
Rursum
animus
omni¬
bus
est
aequalis,
sed
non
aequaliter
ab
omnibus
recipitur.
Mens
itaque
non
omnibus
aequa
nec
aequalis.
Paucissimi
siquidem
illi
sunt
qui
cum
animo