MEDITATIVA.
165
omnes
appetitus
sui
corporis
exequitur:
Item
qui
non
exequitur
eos,
attamen
vanitatum
co¬
gitationibus
imaginarijs
delectatur,
corpus
hic
in
anima
sua
videtur
diligere.
Contra
quidem,
odit
animam
suam
in
corpore,
qui
corporis
frę¬
nat
noxios
appetitus,
&
corpus
in
anima,
qui
vanas
imaginationum
suarum
cogitationes
protinus
pellit
&
eradicat.
Hoc
iter
ad
vnionem
priorem,
animae
videlicet
cum
spiritu
&
ad
mentem
consequendam:
quam
tandem,
siue
spiritum,
siue
animam
vocemus,
appellatione
vnius,
non
excludimus
alterum,
propter
vnio¬
nem
iam
factam.
Attamen
summè
notandum
nullam
vnionem
esse
perfectam,
nisi
fuerit
in¬
separabilis.
Possunt
nihilominus
vnionis
ini¬
tia
iaci,
quae
mox
non
consequuntur
effectum,
no
obstat
quin
mens
adhuc
imperfecta
magis
aut
minùs
appelletur.
Qui
verò
perfectam
adepti
sunt
mentem
paucissimi:
qui
inchoatam
habent,
multi:
&
qui
nullam,
plurimi.
Caeterum
&
bona
cor¬
poris
dispositio
ad
veram
contemplatione
est
valde
vtilis,
&
si
non
perinde
necessaria.
Corpus
nimirum
ex
sui
corrupta
natura,
qua
morbidum
to¬
tum
effectum
est,
plurimum
aggrauat
animam
&
impe¬
dit,
quò
minùs
spiritus
actiones
percipere
possit.
Nonnullis
autem
à
natura
contingit
magis
idoneos
esse
alijs,
ad
eam
separatione
obeundam:
quippe
quib.
ad
naturalem
corruptionem
in
ipsorum
forma¬
tione,
per
accidens
nulla
prorsus,
vel
pauca
saltem
ac¬
L
4
cessit