172
PHILOSOPHIA
partibus,
cùm
ei
quicquid
praeter
physicam
ne¬
cessitatem
appetierit
ab
anima,
suasu
quidem
animi,
denegatum
fuerit.
Ex
ea
separatione
re¬
sultat
vnio
prima
spiritus
&
animę
per
studium
philosophiae
moralis
continuatum.
Erant
haec
studiosis
proponenda,
vt
cognoscerent
qua
ra¬
tione
moralia
spagiricis,
physicis,
&
meditati¬
uis
immiscuerimus,
&
quemadmodum
singu¬
la
sibi
correspondentibus
comparantur,
ne
for¬
te
sub
labyrintho
haerentibus
introitum
ad
rem
capescendam
praestruxisse
dicerer
lectoribus.
Sed
ad
primum
gradum
meditatiuae
philoso¬
phiae
nos
inuitat
animus,
qui
circa
studium
in
meditatione
versatur.
Meditatiuum
studium
est,
inquisitio
sedula
veri,
&
obliuio
mundani
quantumuis
necessarij,
iuxta
verbum
domini:
Primùm
quaerite
regnum
Dei,
non
solliciti
quid
edatis
aut
bibatis,
neque
quo
induamini,
scit
enim
pater
vester
qui
in
coelis
est,
quoniam
his
omnibus
opus
sit:
omnia
quibus
indigetis
ad¬
ijcientur
vobis,
vbi
verbo
Dei
intenti
solùm
ob¬
temperabitis.
Si
ergo
etiam
necessaria
nobis,
ad
verè
meditandum
abijcienda
sunt,
&
animo
prorsum
abigenda
procul,
quantò
magis
mun¬
danae
curae
vanitatumque
superfluae
cogitatio¬
nes
bonum
semen
suffocantes,
toties
quoties
inter
meditandum
insurgunt,
viriliter
propel¬
lendae
sunt
verbis
domini,
quae
nos
docuit
in
hanc
remefficacissimis,
Abi
hinc
à
me
protinus
Satana,