MEDITATIVA.
175
&
non
audientes:
nares,
non
olfacientes:
ore
lin¬
guaque
muniti,
non
gustantes
neque
loquen¬
tes;
manibus
&
pedibus
nil
operantes
necam¬
bulantes.
O
miserum
tale
genus
hominum
quod
lapidibus
non
est
praestantius,
imò
longè
infe¬
licius,
quoniam
ipsi,
&
non
illi
rationem
datu¬
ri
sunt
operationum
suarum!
Transmutemini
(inquit
veritas)
è
lapidib.
mortuis
in
viuos
ho¬
mines
&
sapientes.
Ego
sum
(ait)
vera
medici¬
na
corrigens
ac
transmutans,
id
quod
non
est
ampliùs,
in
id
quod
fuit
ante
corruptionem,
&
in
multò
melius,
item
id
quod
non
est,
in
id
quod
esse
debet.
Ecce
pręforibus
sum
conscientię
ve¬
strae
noctes
ac
dies
pulsans,
&
non
aperitis
mi¬
hi,
tamen
expecto
mitis,
nec
à
vobis
irritata
re¬
cedo,
sed
patienteriniurias
vestras
sustineo,
cu¬
piens
per
patientiam,
ad
eam
exhortando
vos
adducere.
Venite
iterum
atque
saepiùs
iterum
ve¬
nite
quaeso,
quicunque
sapientiam
quęritis,
&
e¬
mite
gratis,
non
auro
neque
argento,
minùs
la¬
boribus
proprijs,
quod
offertur
vobis
vltro.
So¬
nora
vox,
suauis,
&
grata
philosophantium
auri¬
bus.
O
fons
diuitiarum
inexhaustibilis
veritatem
&
iusticiam
sitientibus!
O
desolatorum
afflictio¬
nibus
praesentaneum
solatium!
Quid
vltra
quae¬
ritis
mortales
anxij?
Quur
infinitis
animos
ve¬
stros
curis
exagitatis
miseri?
Quae
vestra
vos
ex¬
caecat
dementia?
cùm
in
vobis
id
esse
vult,
non
ex
vobis,
omne
quod
extra
vos,
&
non
apud
M
vos