MEDITATIVA.
177
superflui
quid
admittit,
sed
abundans
virtute
ac
potentia
tribuere
potest
omnibus
deficientibus,
&
semper
ex
aequo
abundare?
Quid
enim
tale
potest
esse
praeter
id
solum
quod
omni
dat
esse
quod
est,
&
esse
non
recipit
ab
alio,
at
ipsum
esse
totum,
est
quod
esse
potest
ac
debet,
cuique
nihil
obest,
quia
praeter
ipsum
nihil
est?
Quicquid
igi¬
tur
extra
veritatem
est,
verè
non
est,
quia
sola
ve¬
ritas
illud
vnum
est
omne,
verè
quod
est.
Falsi¬
tas
autem
econtrà,
quae
quia
non
est,
nisi
quod
esse
vero
contrarium
est;
&
esse
non
debet,
nec
nisi
per
essentiae
verae
priuationem
est,
nihil
est
aliud,
quàm
quod
verè
non
est.
Vnde
conclu¬
dunt
aliqui
peccatum
&
mortem
tale
nihil
esse,
quia
non
procedunt
ab
esse
vero;
sed
ab
essentiae
verae
priuatione.
Proinde
peccatum
est
priuatio
bo¬
ni,
quae
causa
mortis
efficiens
est,
quia
mors
est
priuatio
vitae,
quae
vita
boni
finis
est.
Ex
bono
quidem
veritatis
stimulus
resultat,
cui
non
pręua¬
lebunt
aculei
mortis,
&
contra
quemcuique
quan¬
tumcunque
duro,
durum
est
calcitrare.
Veritati
quicunque
quidpiam
adijcere
vellet,
falsum
pro
vero
palliatione
quadam
substituere
cogeretur,
ideo
quòd
veritas
perfectionis
amictu
solo
cir¬
cunfulta,
videri
sine
pallio
non
veretur.
Quod
si
noster
primus
ille
parens
amictum
hunc
iusti¬
cię
non
exuisset,
nec
fuisset
veritus
videri
nudus,
qualis
antea
non
videbatur;
necerat,
sed
om¬
ni
decore
veritatis
munitus.
Priuatus
autem
M
2
verita¬