MINERALIVM.
165
sua
corruptione,
demonstratur,
à
fluminibus
or¬
tum
&
interitum
in
magno
suo
termino,
mari
ni¬
mirum,
sumentibus.
Flumina
non
esse
elementum
aquae,
sed
fructus
elementi
maris.
Moriuntur
etiam
elementa
propter
cor¬
ruptionem
(quemadmodum
&
homi¬
nes)
in
seipsis.
Vt
aqua
quae
suimetipsius
mors
existit,
proprios
fructus
siquidem
ipsa
deuo¬
rat
acabsumit,
non
secus
ac
terra
suos.
Quic¬
quidenim
ex
ista
nascitur,
iterum
in
eam
re¬
diens
absorptum
euanescit,
instar
temporis
praeteriti
per
hesternas
dies
&
noctes
abeun¬
tis,
quarum
lucem
vel
tenebras
videre
nun¬
quam
licet
ampliùs:
nec
propterea
pondero¬
sior
hodie
quàm
heri,
vel
drachmula
facta,
post
annos
mille
sub
eodem
pondere
semper,
vt
edit,
absumit
etiam
aequaliter.
Mors
autem
aquae
est
in
ipsius
proprio
elemento,
in
ma¬
gno
termino
&
aquę
centro
mari
videlicet,
in
quo
fluuij
omnium
aquarum
&
quicquid
in
ipsum
defluit,
moritur
&
consumitur,
velut
abigne
lignum.
Flumina
siquidem
non
sunt
elementum
aquae,
sed
fructus
eius
elementi
nempe
maris,
à
quo
ducunt
originem,
&
in
quo
vitam
&
mortem
accipiunt.
L
3