mo
apud
eos)
qui
quidem
non
alchimici
philosophi
censendi
sunt,
sed
fures
atque
latrones:
qua
propter
uulgus
iners
atque
ignarus
alchumistae
nomen,
perditis
istis
simul
atque
philoso¬
phis
confundit,
qui
sicut
distat
lux
à
tenebris,
ueru
à
falso,
Deus
ipse
à
mammona,
bonum
à
malo,
sic
isti
inter
se
mini¬
me
cohaerent
et
ueluti
cacodaemon
spiritus
angeli
nomen
adhuc
ruinens,
nihil
cum
beatis
illis
spiritibus,
commune
possidet
in
re,
nisi
forte
nomen,
sic
itidem
isti
empyrici
sophistae,
falso
si¬
bi
nomen
usurpant,
qui
quidem
suis
latrocinijs
artem
hanc
sanctissimam
fecere
fabulam
uulgl.
Nam
uera
et
nunquam
satis
laudata,
alchumisticae
transmutationis
operatio
maleficis
istis
nullo
pacto
conuenire
potest.
sed
ijs
tantum,
qui
semper
ui¬
ri
probi
ac
deo
dicati
habiti
sunt.
Nonne
antiquo
illo
seculo
sanctus
fuit
Hermes
ille
ter
maximus
(ut
fertur)
artis
huius
inuentor?
sed
praetereo
antiquos
omnes,
quia
uix
sufficeret
dies
si
omnes
memorare
uelim,
sed
hos
tantum
recentiores
theo¬
logos
in
medium
adducam.
Ioannem
scilicet
Damascenum
in
pri¬
mis
uirum
religiosum
ac
sanctum,
necnon
&
theologum
in
signem,
Albertum
cognomento
magnum,
Diuum
Thomam,
qui
quantum
doctrina
&
sanctitate
claruerunt,
ostensione
non
indigent.
uide
adhuc
&
Rogerium
Bacconitanum,
Haymo¬
nem,
Raymundum
Gottifredum
theologos
excellentissimos.
Ioannem
Ticinensem
episcopum
Reuerendissimum,
Garsiam
Cardinalem
&
alios
quos
Vincentius
historicus
inter
alchimiae
autores
enumerat:
Fratrem
Helyam,
fratrem
Guilielmum,
Ric¬
cardum,
Petrum
de
Iliaco,
Morienum
&
quamplures
alios
claustrales
atque
theologos
egregios,
quos
ne
tibi
sim
taedio
si¬
lentio
inuoluam,
horum
etenim
opera
&
labores
in
hac
ar¬
te
latissime
patent.
Quid
de
Vincentio
historico,
uiro
reli¬
gioso
&
undique
doctissimo
referam?
qui
non
dubitauit
in