MEDITATIVA.
183
ram
coactè
per
malitiam
hominum,
genita,
contraque
praeceptum
Dei,
quo
vetitum
fuit
olim,
ne
pastores
diuersarum
specierum
anima¬
lia
coire
paterentur.
Quid
tandem
subticebitur
obeorum
minas
ipsa
veritas,
quia,
vt
aiunt,
suis
professoribus
odium
parit,
&
reticentibus
ob¬
sequiosis
amicitiam?
Absit,
potiùs
obire
mortem
philosophum
decet,
quàm
negare
veritatem.
In
omnibus
est
obseruanda,
vt
summum
apud
Christianos
bonum.
Beati
quibus
datum
est
coelitus
in
ea
perseuerare
in
finem
vsque,
quod
paucissimis
(hei
miserum)
contingit.
Rogemus
itaque
Deum,
vt
huius
solius
nos
faciat
partici¬
pes.
Vti
iam
de
studio
per
voluntariam
separa¬
tionem
meditatione
factam
in
animo
dictum,
non
secus
docemur
per
eam
de
studio
spagiri¬
co
fiendum.
Etenim
in
eo
requiritur
inquisi¬
tio
rerum
naturalium
veritatis,
quae
in
earum
occulto
latet.
Verum
itaque
spagiricum,
rerum
est
à
natura
productarum
centrum,
in
quo
vir¬
tus
omnis
&
eiusdem
rei
veritas
atque
potentia
delitescit,
per
hanc
artem
ad
actum
deducenda.
Quod
vt
fiat,
earum
diuisio
necessaria
superio¬
ris
ab
inferiori,
&
vtriusque
partium
repurga¬
tio,
tum
demum
per
operationum
spagirica
me¬
dia
in
vnum
reductio,
vel
vnio.
Proinde
studium
spagiricum,
&
primus
gradus
ad
spagiricam
v¬
nionem
est,
rei
diuisio,
vel
separatio.
Duplex
est
igitur
elementorum
separatio,
vt
puriorum
ab
M
5
impu¬