frusto
atque
uirgula
una
seorsum
conficeret
aurum,
argentum,
aes,
plumbum,
ferrum
atque
stannum.
sunt
ne
ista
uilia?
sunt
ne
risu
digna?
Laci.
Nullus
profecto
nisi
male
sanus
&
elle¬
boro
indigens
tuam
hanc
inficiet
sententiam.
Bonus.
Caue
igitur
ne
tu
in
uulgarem
hanc
atque
temerariam
uenias
opi¬
nionem.
Lacinius.
Quam?
Bonus.
Quod
non
deceat
scili¬
cet
religiosos
scientiam
hanc
diuinam
scire,
nec
similiter
illam
exercere:
si
decuit
Paulum
funes
texere,
&
Lucam
pingere,
Petrum
&
loannem
piscari.
itaque
&
omnes
Apostoli
coelestium
rerum
meditatione
fatigati,
cum
ab
euangelij
praedicatione
cessassent,
manibus
semper
aliquid
sunt
operati.
Et
nunc
non
decebit
religiosos
concessum
sibi
otium
uertere
in
negotium?
Nonne
religiosius
est
aliquid
agere
quàm
nihil
agere?
Laci.
Quid
ad
haec
referam
non
uideo,
nam
eos
in
testes
adducis
quibus
refragari
non
licet,
&
eos
quoque,
qui
non
tantum
doctrina
atque
sapientia
orbem
illustrarunt,
uerumetiam
omnis
iustitiae,
fidel,
innocentiae,
religionis
&
sanctitatis
speculum
fuerunt:
qui
etiam
sicut
stellae
coelum,
sic
isti
omnes
mundum
illustrarunt.
Bonus.
Quid
igitur
tantum
times
quidque
dif¬
fers
opus
tam
praeclarum
sine
nuncupatione
aliqua
in
lucem
da¬
re?
Lacinius.
Timeo
ne
per
me
ista
uulgo
apertiora
fiant.
quandoquidem
ab
antiquis
omnibus
nobis
praeceptum
est,
ne
sanctum
hoc
negotium
detur
impijs
atque
prophanis.
Bonus.
Recte
hoc
praeceptum
est
antiquis
nolentibus
impios
locupleta¬
ri,
ne
a
uijs
iustitiae
&
a
recto
fine
auerterentur;
ne
igitur
improbi
diuitijs
affluentes
multorum
essent
causa
malo¬
rum,
hoc
archanum
illis
caelatum
esse
uoluerunt.
Nunc
au¬
tem
quando
per
Dei
uerbum
altera
nobis
data
est
lex,
ad
bene
beateque
uiuendum
diuitiae
obesse
minime
possunt,
modo
illis
affluentibus
(ut
recte
ait
sapiens)
cor
non
apponatur.
ha¬