485
blicum exire, & per uicos emnes atque plateas spaciari, salta
reque. Sunt etiam ij admodum auari, ut nec obolum quidem
huic negotio aliquando exposuerint, & arbitrantur uellentque
lapidem illum philosophorum sibi tantum è caelo plui atque dona¬
ri. optant quoque scarabei isti uolare cum aquila et dici ac uo¬
cari philosophi. Pro talibus igitur orandum existimo, ut de
mentibus eorum dementiae & ex cordibus auaritiae nebulae ex¬
pellantur. Bonus. Vtinam diuinae bonitatis radius illorum
mentibus illucesceret, sed in eis uulnus insanabile conspicio,
ut curare tam ueterem morbum, difficillimum sit & forsi¬
tan impossibile. O, si isti animaduerterent Dei prouidentia,
omnia (praesertim opus istud sanctissimum) regi guberna¬
rique, non ita desiperent. Nonne uident miseri, eos omnes,
qui & librorum copiam, pecuniam, doctrinam, famulatum
& operatores habent, operantur laboranique in his semper, &
tamen proposito uacuos esse uidemus. Ne mireris amice, nam
ad Deum ipsum sine deo mortalis homo accedere non potest:
sicuti nec lumen sine luce oculus ipse uidere nequit, Ita sine
ipso largitore Deo, ad hoc tam grande atque ineffabile donum
suum quiuis peruenire minime ualet. La. Quid quaeso nunc
harpyae istae ad haec respondere poterunt? Bonus. Delirant mi¬
seri & ueluti sensu atque intellectu carentes, non uident quan¬
ta nobis omnibus ad hunc beatum & tandiu optatum lapidem
opponitur difficultas, adeo ut grande illum Sisiphi saxum, per
montis ardua sursum uoluere uideamur; & quando magis
tam excelsi operis finem uidere credimus, tunc magis in igno¬
rantiae abissum labimur, quia pauci sunt quos aequus amat
Iuppiter, aut talis uehit ad aethera uirtus. Cum tamen haec
ipsa aderit, tunc nobis ipsis atque amicis omnibus percari
erimus, quibus iam derisui & ioco habebamur. Lacimus.