O
facinus,
quid
audio,
ut
scientia
haec
tam
supernaturalis
&
ars
tam
rara
hodie
apud
multos
illusio
&
deceptio
uidea¬
tur?
Bo.
Nec
mirum,
quoniam
euenit,
ut
hoc
deplorato
se¬
culo
omnis
generis
homines
&
quidem
ignauissimi,
audeant
artis
&
scientiae
huius
foelicissimae
&
altissimae
philoso¬
phiae
latentes
causas
perquirere,
arbitrantes
lapidem
illum
beatissimum
è
chartaceis,
ambagibus
ac
deceptionibus
idiota¬
rum
quorundam
extorquere
atque
furari.
ij
siquidem
sunt
fabri,
lanarij,
lignarij
&
id
genus
hominum
[GR]μελαγχο¬
λοῦντων[/GR]
cupientium
sine
labore
ditari.
Laci.
Non
ne
illam
quaerunt
similiter
&
docti,
nobiles,
principes
ac
de¬
nique
reges?
Bo.
Quid
tum?
Noui
ipse
quamplures,
sed
non
ut
par
est
eos
scientiae
huius
praestantissimae,
sed
tantum
auri
cupidos
uidi,
ita
ut
iures
duros
esse
silices
ex
quibus
aurum
ipsum
excauatur,
sed
duriorem
illorum
dices
auri
famem.
&
licet
eos
omnes
cunctis
in
rebus
nasutissimos
iudices,
hac
tamen
in
re
nihil
dices
habere
nasi,
cum
eos
quandoque
uideas
stoli¬
dissimas
chimeras
credere
ambiguaque
ac
falsa,
inania
atque
puerilia,
pro
ingenti
nescio
quo
semper
amplecti
&
nunc
huic
peregrino,
nunc
uero
illi,
aures
arrigunt,
qui
ampullosa
&
uana
pollicitantes,
quotidie
in
arsenicis,
sulphuribus,
men¬
struis
&
his
similibus
promptissimi
auidissimique
inscite
atque
inepte
operantur,
qui
tandem
hoc
fine
clauduntur,
ut
tem¬
pus
ipsi
conterant,
aliosque
conterere
faciant,
&
sic
pro
lapi¬
de
acquirendo
pecuniam
dilapidant,
ac
demum
cum
proposito
frustratos
se
esse
conspiciant,
conantur
quaesitae
longius
herbae,
in
ualido
fugiens
argentum
sistere
succo.
La.
O
tardas
adeo
mentes
assuetaque
falli
artificum
uarioque
rerum
per
ina¬
nia
ductu
pectora,
quidnam
conueniunt
ista
metallis?
Sed
heu
quantum
à
proposito
longe
uagamur.
Bo.
Minime,
nam