MEDITATIVA.
195
adhuc
in
aliquorum
non
ibene
resolutorum
a¬
nimis
posset
haerere
dubium,
an
imaginatio
prae¬
dictorum
amorem
veritatis
in
nobis
excitare
queat.
Operaeprecium
fuerit
illis
ambiguitatem
hanc
per
seipsos,
&
in
seipsis
experimento
facto
deponere
hunc
in
modum.
Consideret
vnus¬
quisque
penes
se
diligenter
ea
quae
iam
dicta
sunt,
abiectis
mundanis
ab
animo
curis
omni¬
bus,
alijsque
distrahentibus
cogitationibus,
de¬
gustataque
saepiùs
ruminet
animo
sincero,
sic
paulatim
aliquot
scintillas
diuinae
illustratio¬
nis,
oculis
suis
mentalibus
magis
ac
magis
in¬
dies
perlucere
maximo
gaudio
percipiet,
ac
deinceps
perseuerantia
ruminationis
in
tantam
lucem
excrescere,
vt
successibus
quęuis
innote¬
scant
quae
sibi
fuerint
necessaria,
nec
amplius
in
veritate
quouis
haerebit
modo:
sed
pietatis
exercitio,
iusticiaeque
paulatim
assuescens
ritu
viaque
praemissis,
animi
tranquillitatem
sen¬
tiet,
qua
tandem
allectus,
intelliget
maiorem
in
eò
delectationem
esse,
quàm
in
corpore
plus
millies.
Non
priùs
enim
incipit
vera
cognitio,
quàm
perennium
&
labilium,
cùm
vitae,
tum
interitus
comparatione,
seligat
anima
cum
a¬
nimo
iungi,
delectatione
huius
maiori
tracta
quàm
corporis.
Ex
ea
siquidem
cognitione
mens
oritur,
&
corporis
voluntaria
separatio
completur,
cùm
anima
respiciens
ex
vna
parte
corporis
foeditatem,
&
interitum;
ex
altera
N
3
prae¬