56
ANTIFANCHELIUS
confodisti?
Num
accusationem
meam
depuli¬
sti?
Eruditi
ferant
sententiam.
Judicent
ipsimet
proceres
aliqua
doctrina
tincti,
&
rerum
ali¬
quo
usu
periti:
quibus
te
non
puduit
tuas
inscti¬
bere
nugas.
Sed
istorum
jam
plerique
tulerunt
de
tuis
nugis
sententiam,
easque
ad
posteriora
A¬
nalytica
detergenda
condemnârunt.
Expecta¬
bam,
inquam,
abs
te
responsum
ad
meam
Ex¬
egesin
solidius
&
eruditius,
tùm
quòd
perstre¬
nuum
te
fore
tui
defensorem
mihi
intermina¬
tus
sis,
&
animo
benè
deliberato
ad
te
defen¬
dendum
accesseris:
tùm
quòd
alterius
consilio
&
ope
adjutus
fueris.
Verùm
quàm
fuerim
fal¬
sus
mea
expectatione,
jam
nunc
optimè
intel¬
ligo.
Intelligunt
alii
quoque.
Hic
mihi
demum
animus
annorum
praeteritorum
memoriam
re¬
fricuit:
quòd
dum
olim
tecum
de
rebus
Medi¬
cis
conferrem:
semper
animadvertebam,
te
os
&
vultum
ita
componere
consuevisse,
ut
appa
reret
plus
te
habere
in
recessu,
quàm
fronte
promitteres:
apertè
nihil
unquam
proferebas,
sed
mutiebas,
mussitabasque,
quasi
voces
absor¬
beres.
Aposiopesi
crebra,
dum
sermonem
in¬
stitueres,
utebaris,
quae
an
usitata
tibi
fuerit,
more
Rhetorum:
an
ob
denegatam
à
natura
facundiam,
quod
expeditè
non
possis
sensa
a¬
nimi
tui
proferre;
an
verò
ob
defectum
scien¬
tiae,
quae
ubi
deest,
inde
quoque
eadem
promi
non
potest,
in
eo
haesitabam.
Sed
sive
ea
fuerit
artis