72
ANTIFANCHELIUS
nostrum
melius?
Haecne
fuit
nova
&
insolens
tua
curatio,
quâ
specimen
tuae
artis
curativae,
edere,
&
coram
me,
veluti
Eleusinae
sacra
occul¬
tare,
voluisti?
Putabasne
plantarum
sales,
aut
etiam
mineralium,
mihi
ignotos
esse?
Stultè
itaque
gloriabaris
tuam
curationem
ad
compa¬
randum
sanitatem
meliorem,
expeditionem,
mihique
incognitam,
futuram.
Fuit
sanè
nimis
expedita
ad
interitum
corporis,
non
autem
ad
depulsionem
morbi.
Talem
curationem
ego,
profectò,
mihi
non
opto,
qui
sum
amicus
vitae
humanae:
Tua
solius
sit
ista
curatio,
gloriatio,
non
mea.
De
medicamento
intra
corpus
puel¬
lulae
exhibito
paulò
superius
dixi;
te
negari
pul¬
verem
abs
te
exhibitum.
Fuisse
verò,
ais,
extra¬
ctum
fumariae
cum
Myrobalanis
conditis.
Esto,
sed
cur
non
addis
cum
quibus,
cùm
eorum
quinque
species
sint?
nec
cui
vis
sine
delectu
of¬
feruntur,
ut
quae
diversarum
sint
virium.
Verùm
quacunque
tu
specie
usus
es
in
ista
puellula,
scio,
neminem
Medicorum
ullam
earum
probatu¬
rum.
Omnes
enim
illae
species
vehementer
ad¬
stringunt:
quae
facultas,
vel
sola
in
morbo
pu¬
ellulae,
non
potuit
esse
non
nocentissima,
ut
quae,
mox
à
prima
tui
pharmaci
sumptione,
ut
supra
dixi,
ancillis
astantibus,
voce
querula,
tristique
oratione,
dolorem,
&
manifestam
po¬
plitum
contractionem,
totiusque
corporis
ar¬
dorem,
testata
fuerit.
Extractum
quidem
fu¬
mariae