289
Paracelso philosophorum la¬
pidis composi¬
tionem non inno
inisse.
FRAEFATIO.
vietur, & paucissimis verbis ijisque obscurissimis & su¬
pra modum ambignis, quae tamen ignorantibus plana &
aperta videniut, intentionem suam diuinari magis quam
cognosci voluerit, Sapientum vero antiquorum nume¬
rus maximus sit, qui vnùm nobis lapidem eiusque pro¬
cessum singularem, Cabalistico quodam more, & certis
verbis ac nominibus quib. se mutuo intelligunt, tradi¬
derunt, è qnorum collatione & mutuo consensu veritas,
quamuis cum labore aliquo, erui facilius potest. Qui¬
nimo asseuerare ausim Paracelso philosophorum la¬
pidem nuuquam innotuisse, nec Raimundi Lullij vel
aliorum huius artis doctorum scripta intellexisse.
Quod meum iudicium praeter rationes certas, quibus
vi id credam adducor, confirmauit mihi epistola qua¬
piam sua vir quidam Illustri genere natus cuius pater
Paracelsum familiariter nouerat. Neque tamen pro¬
ptereae ipsius in spagyrica arte peritiae quicquam de¬
rogatum cupio, cum satis liqueat ipsi plurima natura
arcana cognita fuisse, & in eaMedicinae parte, quam Chy¬
rurgica dicitur, excelluisse, sed habent sua dona sin¬
guli, nec cuiquam omnia concessit Deus.
Quisquis igitur septem quas describemus Elixiris
conditiones in opere suo inuenerit, aut, si manum non¬
dùm operi admouerit sela theoria contentus, inueniri
posse sperat, is secure ad opus accedat, sibique prospera
omnia pollic eatur: si tamen praeterea ignem philoso¬
phicum, cum fornace, & vase, proportionesque miscen¬
dorum probe nouerit, sine quibus reliquorum cogni¬
tio parum iuuat, Qui vero vnam aut plures dicenda¬
rùm proprietatum desiderauerit, certo sciat laborem
suum inanem & sine fructu futurum: proinde ab
pere