289
Cap. primum. 19
saluabunt à combustione tincturam, quae se
ipsa praeseruare non possunt, quo minus igne
conflagrent? Sed, ad tempus saluabunt. Id quoque
non minus absurdum: duo enim corpora
quamuis cognata simul coire & commisceri,
nequeunt, nisi remotione tertij, quod com¬
mistionem illorum impedit. At olea istius¬
modi tam tincturam quam corpus tingendum
vnctuositate sua insiciunt, & commisceri
prohibent, donec planè recesserint ignis ca¬
lore: nihilo igitur plus profeceris illis ad¬
unctis, quam non adiunctis, cùm necessum
sit ea prius absumi, quàm tingens & tingen¬
dum vnum & idem fieri possint. Idem planè
iudicium, faciendum de alijs quibuscunque
oleis, è salibus, atramentis, antimonio &
reliquis marchasitis, & medijs mineralibus
vi ignis eliquatis, quae quammuis flammam
non concipiant, cùm naturam potiùs aqua¬
rum separationis auri & argenti obtineant,
quam oleorum propriè dictorum inflamma¬
lium, tamen nec ipsa in igne persissunt
sed euaporantione recedunt; delnde tinctu¬
rae per intima commisceri nequeunt, sed
tantum superficiem eiusdem humectare, pro¬
inde nec ingressum illi in alia corpora me¬
tallica conciliare sed potiùs impedire Oleum
autem medicinam fusilem reddens oportet
vt minimas partes eius non solùm ingredia¬
tur, sed etiam ijs per vnionem incorporetur
&, vt
B 2
Olea me¬
diorum mi¬
neral. ope¬
ri inutilis.