CHYMICA.
243
admodum
in
eo
conatus,
at
vbi
fide
suam
spem
confirmauerit,
&
econtrà,
frequentia
tandem
adiutus
&
ingenio
nihil
non
assequitur.
Caete¬
rùm
hoc
loco
fidem
per
charitatem
comprobari
certum
est,
sicut
etiam
per
bonum
vel
malum
mota,
bene
vel
malè
potest
operari.
Est
igitur
charitas
fides
actu
exequuta.
Quis
de
vera
fide
iudicare
debet
alius,
quam
ipsemet
in
quem
fi¬
des
solùm
cadit,
ac
loquitur
ab
operibus
eam
esse
cognoscendam?
Nonnulli
rem
(vt
opinor)
intelligentes
à
seipsa
dixerunt
incipiendam
esse
charitatem,
quod
ad
hunc
modum
interpreta¬
ri
potest.
Christianum
oportet
hominem
per
frequentiam
amoris
erga
Deum
&
proximum,
sibi
virtutis
eiusmodi
habitum
contrahere
pri¬
ùs,
antequam
illum
in
alios
exercere
valeat
a¬
ctu.
Disce
mens
igitur
in
proprium
corpus
o¬
perari
charitatem
veram,
vanos
eius
appetitus,
à
maligno
satos
in
anima
coërcendo,
hoc
fiet
vt
ad
omnia
bona
tecum
sensim
promptum
e¬
uadat.
Haud
aliter
rebus
naturalibus
veritas
quaedam
inest
occulta
in
earum
centro,
quę
non
videtur
oculis
externis,
sed
mente
sola
primùm
percipitur.
Huius
experientiam
fecerunt
philo
sophi,
eius
quoque
talem
esse
virtutem
compe¬
rerunt,
vt
miracula
quaedam
fecerit.
Quapro¬
pter
mirandum
non
est
homines
fide
fecisse
mi¬
racula,
cùm
insensata
etiam
virtute
sibi
à
Deo
contributa
itidem
praestare
valeant.
In
eo
tota
Q
3
consi¬