244.
PHILOSOPHIA
consistitars
potissimùm,
vt
à
suis
compedibus
corporeis
rerum
spiritus
liberetur,
non
secus
atque
de
homine
dictum
est
supra,
mentem
eius
à
corpore
fieri
liberam
debere.
Corpus
igitur
cuiusque
rei
carcer
est,
quo
virtutes
animae
re¬
rum
detinentur,
ac
impediuntur,
quo
minùs
ea¬
rum
spiritus
naturales
in
illam
vires
&
actio¬
nes
suas
liberè
possint
imprimere.
Talis
est
&
eiusdem
efficaciae
spiritus
eiusmodi
rerum
insen¬
satarum
pro
sui
subiecti
ratione,
qualis
est
in
homine
fides
indubia.
Hominum
itaque
virtus
vera
fides,
&
reliquorum
omnium,
eorum
est
efficaciae
veritas.
Cuique
rei
suam
inesse
virtu¬
tem
&
coelestem
influentiam
oculis
non
nisi
ab
effectu
perceptibilem:
docet
magnes
lapis,
in
quo
non
videtur
vis
illa
magnetica
vel
attracti¬
ua
ferri,
quia
spiritus
est
in
eo
latens,
&
sub
sen¬
sum
non
cadit.
Vinum
etiam
cùm
vulgare,
tum
philosophicum,
in
se
diuersas
virtutes
habet,
quae
per
experientiam
artis
prodierunt
in
lu¬
cem
à
separatione:
spiritus
enim
eius
calefacit
&
exiccat,
corpus
verò
contrarium
prorsus
effi¬
cit,
nam
humectat
cum
refrigerio,
vt
ab
a¬
qua
ardente,
&
aceto
videre
licet.
Istae
facul¬
tates
omnino
vnius
&
eiusdem
compositi
na¬
turalis,
contrariae
sunt
propter
separationem,
ante
quam
non
ita
diuersae,
quòd
tum
de
mixtione
per
naturalem
vnionem
commu¬
nicant.
In
omnibus
alijs
corporibus
natura¬
libus