289
Cap. quintum. 163
possibilis sit, vt Geber etiam testatur, elixir
quod nihil aliud est quam purissima argenti
viui fixi, & sulpuris optimè digesti mate¬
ria fulgens & splendida, mundissimam & sui
similem tantùm appraehendit & tetinet metal¬
lorum substantiam, relicta terrea & sulphurea,
quae de metallorum compositionè prima non
est quę simulatque superfluitatibus libi agna¬
tis spoliata est, non minus fulgens & nitida
euadit quam ipsum elixir, cum per se sit clara
& munda, videlicet ex sumis purissimis &
tenuissimis in terrę viserib. creata, nisi pro¬
pter sulphur adustibile, & terreitatem immun¬
dam & foeculentam ipsius splendor obscura¬
tus fuisset. Mundat igitur medicina ad hae¬
rendo simili & propinquo, se parandoque su¬
perfluum & extraneum quod de sua natura non
est. Quarto requiritur ri det splendorem eminen¬
tem; Det videlicet per amotionem contrari
quod fulgorem eius offuscabat, vmbramque
inducebat. Splendorem eminentem, videlicet,
non talem qualem metalla plaeraque in se habent,
na omnia metalla praesertim polita aliquid
splendoris continent, sed qui excellat & pre¬
emineat, qualis est in arguento & auro, quę
splendore suo superant reliqua metalla, non
foecus atque Sol & Luna in firmamento reli¬
qua sydera. Quinto, vt ea puritas non sit adureus,
videlicet, sulphureitate qua carct, cum
mne sulphur externum adurat & adura¬
tur. Sed à combustione praeseruans, humore
videli¬
L 2
Requisita in
Elixere.