Lectionis
va¬
rietas.
164
De
puritatis
claritate
videlicet
suo
radicali
&
mercuriali
fixo,
qui
argentum
viuum
metallorum
protegat,
ne
ignis
in
id
agere
valeat,
inspisset
etiam
&
fi¬
gat:
talis
enin
humiditas
sola
ignem
supe¬
rit,
&
ab
gne
non
superatur,
nec
se
in
par¬
tes
compositiones
suae
diuidi
permittit,
quia
cum
tata
sua
substantia
in
igne
permanens
stat
&
amicabiliter
in
eo
quiescit,
&
eo
gau¬
det,
&
cum
quibus
iungitur,
conseruat.
Vnde
Geber,
Quaecumque
videmus
plus
ab
adustione
salua¬
ri,
illa
considiramus
plus
argenti
viui
naturam
possi¬
dere:
Ideoque
relinquitur
ipsum
argentum
vium
esse
perfectiuum,
&
adustionis
saluatiuum
quod
est
per¬
fectionis
vltimum.
Vocabuli
adurentis
metione
occurrit
ani¬
mo
codices
hoc
loco
variare.
Vulgaris
le¬
ctio
sic
habet.
Turitatis
claritas
mundificatiua
dans
splendorem
eminentem
in
combustione
exi¬
stenti,
non
adureniis.
Nam
post
consolidationem
partiùm
purificatarum
relinquitur
quod
ignu
a¬
ctualis
habet
coniburere
omnes
siiperflu
tates
extra¬
neas
non
consolidatas
Quę
si
genuina
est,
quod
non
puto.
non
adurentis
referendum
vide¬
tur
ad
dictiunculam
quae
praecessit,
puritaus
vt
intelligamus
puritate
illam
non
esse
adu¬
rentem
siue
mundantem
per
adustionem,
prout
purgant
sulphur
sal
lateres
&
similia
ignis
adiutorio,
nec
fieri
per
opus
aliquos
chymicum,
videlicet,
calcinationem
&
re¬
ductionem,
siue
mundationem
per
pastillos
aut
cementatione,
sed
mere
esse
naturale,
&